Instalacja

Wszystkie operacje związane z klastrem Talos wykonywane są na podstawie kodu w repozytorium.

Wymagania wstępne

Kod tworzący klaster jest zależny od istnienia template'u maszyny wirtualnej: talos-nocloud-amd64. Jest on tworzony w repozytorium proxmox-vm-templates.

Mapa zależności providerów Terraform

Potrzebne jest również narzędzie talosctl (instrukcja instalacji).

Pula adresów IP

Potrzebne będą dwa zakresy adresów IP: jeden dla maszyn wirtualnych Talos, drugi dla load balancera Kubernetes.

Załóżmy, że chcemy uruchomić sześciowęzłowy klaster Talos:

• 6 adresów IP dla wszystkich węzłów + 1 dla VIP
• 10 adresów IP dla load balancera Kubernetes

Warto zarezerwować dodatkowe adresy IP na potrzeby przyszłej rozbudowy klastra.

Przygotowanie kodu

Struktura repozytorium:

Struktura kodu klastra Talos

Uruchomienie nowego klastra sprowadza się do utworzenia kopii katalogu talos-dev pod nową nazwą, np. talos-prod, i dostosowania konfiguracji.

Nazwa katalogu

Nazwa każdego katalogu z konfiguracją klastra powinna zaczynać się od prefiksu talos-. Prefiks ten jest wykorzystywany do lokalizowania modułu Terraform.

Konfiguracja VM

Parametry konfiguracyjne maszyn wirtualnych zostały podzielone na trzy pliki, aby poprawić czytelność kodu.

Common

Plik: common.hcl

Parametry wspólne dla maszyn wirtualnych w całym klastrze. Obecnie zakładam, że każda maszyna wirtualna ma identyczne zasoby (CPU, RAM, dysk).

• brama sieciowa i adres IP serwera DNS,
• template maszyny wirtualnej,
• CPU / RAM / dysk — ilość zasobów przydzielonych maszynom wirtualnym,
• nazwa magazynu danych (storage) w klastrze Proxmox, który będzie przechowywać obraz dysku,
• zachowanie maszyny wirtualnej po uruchomieniu serwera Proxmox (automatyczny start).

Controlplane i Workers

Pliki: controlplane.hcl, workers.hcl

Oba pliki mają podobną strukturę. Zawierają listę węzłów pełniących określoną rolę: control-plane lub worker.

nodes = {
  node-1 = {
    pve_node  = "proxmox"
    template  = local.common.template
    resources = local.common.resources,
    network = merge(local.common.network, {
      ip = "192.0.2.33/24"
    })
    onboot = local.common.onboot
  }
 ...
}

Na tym poziomie określamy nazwę węzła klastra Proxmox, który będzie hostem dla danej maszyny wirtualnej, oraz jej stały adres IP. Pozostałe parametry dziedziczone są z common.hcl.

Inputs

Plik: inputs.hcl

Definicja parametrów wejściowych modułu Terraform oraz konfiguracja najważniejszych parametrów klastra:

cluster_endpoint   = "192.0.2.100"
kubernetes_version = "v1.37.1"
talos_version      = "v1.14.3"

cluster_endpoint to VIP, który migruje pomiędzy węzłami control-plane. Zapewnia on komunikację z klastrem w przypadku awarii któregokolwiek węzła.

Stworzenie klastra

Po przygotowaniu kodu klastra uruchamiamy wdrożenie:

cd talos-prod
terragrunt apply

Podczas wdrożenia w pierwszej kolejności tworzone są maszyny wirtualne na klastrze Proxmox. Następnie provider Talosa generuje konfigurację klastra i wgrywa ją na utworzone maszyny wirtualne. Po kilku minutach klaster jest już gotowy.

Kubernetes

Po zakończeniu apply należy poczekać jeszcze ok. 1–2 minuty. W tym czasie Talos konfiguruje klaster Kubernetes, który nie jest dostępny od razu.

Przygotowanie środowiska

Aby wykonywać operacje na klastrze oraz obserwować jego działanie, trzeba skonfigurować swoją stację roboczą.

Pobranie konfiguracji Talosa dla talosctl:

terragrunt output -raw talosconfig > ~/.talos/config

Konfiguracja Kubernetes:

talosctl -n 192.0.2.33 kubeconfig

Operacja kubeconfig nie nadpisuje konfiguracji Kubernetes innych klastrów — tworzony jest nowy kontekst. Dzięki temu można przełączać się pomiędzy klastrami Kubernetes. Konfiguracja zostaje nadpisana wyłącznie wtedy, gdy wcześniej istniał już klaster o tej samej nazwie. W takim przypadku pojawia się prośba o zatwierdzenie operacji.